Slowing Down is voor mij een herinnering van dat ik het rustiger aan mag doen. Een blog dat ik drie jaar geleden begonnen ben om anderen te inspireren op een rustiger leven. Maar om heel eerlijk te zijn heeft mijn leven de laatste tijd weinig rust gekend. Verhuizing, verandering van leefomgeving, mijn dochter die daarin mee moest, innerlijk werk verrichten, de feestdagen die er nog tussendoor kwamen. Al met al een toch wel lange, drukke, roerige periode van aanpassen, verwerking, ritme zoeken in dagelijkse dingen, vallen en opstaan.
Ik had dan ook 1 januari écht geen zin in goede voornemens. Ik had het al druk genoeg en als ik dan ook nog eens bezig moest zijn met wat voor goede voornemen ik dan ook had, dan was het bij voorbaat al niet gelukt. En die teleurstelling kan ik er nu gewoon even niet bij hebben. Dat klinkt misschien wel erg vol zelfmedelijden en alsof ik de slachtofferrol aan wil nemen, maar dat is het niet. Het is weer even terug naar mijn kern en de kern van slowingdown: alles op mijn eigen tempo.
De winter is eigenlijk ook helemaal geen goed moment voor uitbundige feestjes en je beste versie laten zien. Het jaar begint eigenlijk ook helemaal niet midden in de winter. Dat is toch echt één van de best gelukte brainf#cks die er doorheen gedrukt is. Maar dat is misschien iets voor een ander blog. Daar kom ik later wel op terug.
Geen goede voornemens dus dit jaar. Nog even geen doelen die ik wil stellen nu. Behalve weer gewoon zijn. Rust, reinheid, regelmaat. De weg naar Slowing Down weer vinden. Het slow living leventje weer langzaam oppakken. Even heerlijk in mijn cocon op de dagen dat dat kan. Vroeg naar bed op de dagen dat het nodig is. Met kaarsjes aan een boek lezen op de bank in plaats van doom-scrollen op Instagram.
En over doom-scrollen gesproken, dat is wel het enige waar ik nu dan wel aan ga werken. Alle social media is van mijn telefoon. Ik hoef jullie niet uit te leggen waarom ik dat gedaan heb. En echt, dat was toch wel de beste stap terug naar slow living. Sinds ongeveer een week nu ben ik er vanaf. Niet voor altijd, maar tijdelijk. Totdat ik daar weer balans in gevonden heb. Zodat er weer ruimte kan ontstaan om te gaan creëren. Om letterlijk en figuurlijk in beweging te komen naar het leven waar ik zo gelukkig van wordt: een leven met intentie, rust en fijne herinneringen.
Voor nu hoeft het niet meer te zijn dan dit. Geen doelen, geen haast, geen nieuwe versie van mezelf. Alleen leven in het tempo dat klopt, afgestemd op deze fase. Slowing Down is niet iets wat ik perfect moet doen, maar iets waar ik steeds weer naar mag terugkeren, dat iedere keer weer voelt als een warm thuiskomen. En dat wil ik graag blijven delen met jullie.
